Мальбарк. Польшча. папера, туш.  май 2004 З фатаздымку сястры   Крыху пафаса і нясціпласьці. Знайшла свой стары малюнак. Каледжных часоў. Адна з выніковых работ. Не мастацтва канешне, але я яго люблю. Бо ён мой. Люблю яго настрой. Шкада, што больш не малюю.

не, няма яшчэ такіх сэктантаў якія б змаглі мяне да сябе зацягнуць. паслухаўшы іх і пабываўшы ў іх 'кампаніі' разумееш што самі б яны да гэтага не дайшлі.. іх прывёў бог ім тупа прамылі моск. бо меркаванні...сэктантамі. усю дарогу тлумачыць ім сваё стаўленне да сусвету і спрабаваць накіраваць на правільны шлях, адкрыць іх вочы да сусвету. але іх ужо не пераканаеш... людзі падкажыце, што з такімі рабіць, га

Што вамі кіруе, калі вы апранаецеся ў ружовае?!

26.10.2008 Мядуха: Масква-Менск Бясконцая крыніца захапленьня - сябры, сябры сяброў... Добра. *** Колькі павінен доўжыцца позірк у метро? Няма ж ніякіх гостаў, стандартаў . Але, часцей за ўсё дзейнічаюць... Але. Гляджу. У суседнім вагоне таксама ўсьмяхаюцца. Едзем далей разам у сваіх вагонах. Яна сыходзіць на маім прыпынку,  але суіснаванне ў адной прасторы ёй  замінае, ёй відаць няёмка. Бяжыць наперад.  1:1

прочитал один анекдот и ощутил, на сколько я уже стар :) вопрос к господам компьютерщикам: кто из вас еще помнит, что такое IDDQD, IDKFA?

Заўсёды кажу ў сваім атачэнні, што самая каштоўная чалавечая якасць для мяне - адэкватнасць. Гэта тое, дзякуючы чаму заўсёды можна разабрацца ў прычынах незадаволенасці, турботаў ці дэпрэсіі. Тое, што...Фрэйд (ці Фройд) са сваімі фіксацыямі ў якой латэнтнай стадыі. А усё настолькі ridiculous, што не варта і хвіліны нашага жыцця і ніяк не супрацьпастаўляецца грунтоўнасці сяброўскіх адносінаў

Поэты не рождаются случайно, Они летят на Землю с высоты, Их жизнь окружена глубокой тайной, Хотя они открыты и просты. Глаза таких божественных посланцев Всегда печальны и верны мечте, И в хаосе проблем... но никогда не умирают, И в песнях, и в стихах своих живут. А может быть, сегодня или завтра Уйду и я таинственным гонцом Туда, куда ушёл, ушёл от нас внезапно Поэт и композитор Виктор Цой. Тальков Игор

View Poll: гопники

 Внезапно он проснулся и осознал, что не помнит, кто он или что он делает здесь, на военном заводе. Он не помнил своего имени и того, что он здесь делал. Он не помнил ничего.      Завод был большим...такой". Вот как было. Почти как человек. Я начинаю думать, что они делают этих роботов слишком хорошими".      Они смотрели, как грузовик для починки роботов исчез за углом.   Стивен Кинг