В эту ночь все барьеры между нашим и "иным" мирами устранялись, и открывались ворота между ними. Так что Хэллоуин - это еще и попытка понять связь между нашим и потусторонним мирами. Ночь Хеллоуина -...да гэтага сьвята.. Да я і сьвятам не магу гэта назваць... Не разумею, чаму з 31 кастрычніка робяць неведама што... Мабыць гэта і цікава, але .... але я ўсё роўна не ўспрымаю гэты дзень усур'ёз...

...іх і пабываўшы ў іх 'кампаніі' разумееш што самі б яны да гэтага не дайшлі.. іх прывёў бог ім тупа прамылі моск. бо меркаванні ў кожнага ну зусім не кацяць. плін, так вось назіраеш са старонкі як людзей зацягваюць туды... аж не па сабе становіцца. шкада.. вельмі. асабліва калі пад гэты ўплыў трапляюць блізкія табе людзі. а самі сэктанты та шчаслівы... яны та лічаць што знайшлі сэнс, тое дзеля чаго...

Калі на мой будзільнік нехта тэлефануе . Прачытала ў дзённіку urban_survivor і гатова падпісацца. Тэлефонныя размовы даюцца мне пакутліва. :) Калі хтосьці тэлефануе на сотавы, то нічога добрага гэта не абяцае. :)

26.10.2008 Мядуха: Масква-Менск Бясконцая крыніца захапленьня - сябры, сябры сяброў... Добра. *** Колькі павінен доўжыцца позірк у метро? Няма ж ніякіх гостаў, стандартаў . Але, часцей за ўсё дзейнічаюць... Але. Гляджу. У суседнім вагоне таксама ўсьмяхаюцца. Едзем далей разам у сваіх вагонах. Яна сыходзіць на маім прыпынку,  але суіснаванне ў адной прасторы ёй  замінае, ёй відаць няёмка. Бяжыць наперад.  1:1

Бываюць у выкладчыцкім жыцці такія дні, калі заняткаў няма. А выкладчык на факультэце ёсць. Сёння да нас на кафедру прыйшлі прадстаўнікі фундаментальнай бібліятэкі БДУ і расказвалі пра афармленне спісаў...... Дыскатэку хачу... Толькі не ў клубе, як плануецца, а на факультэце. Каб мець магчымасць сказаць: "Ой, у вас тут дыскатэка? А я міма праходзіла. То застануся!" :)))) Такі дзень... без заняткаў..

сегодня в метро видел спящего trauch   к чему бы это?и что ему снилось?)))

"А почему по-белорусски?" - самае бязглуздае пытаньне, якое можна пачуць у Беларусі.

Са мной зараз смс-камі спрабуе пазнаёміцца нейкі малапісьменны школьнік... Нават не ведаю, расчароўваць дзіцёнка ці не?

Поэты не рождаются случайно, Они летят на Землю с высоты, Их жизнь окружена глубокой тайной, Хотя они открыты и просты. Глаза таких божественных посланцев Всегда печальны и верны мечте, И в хаосе проблем... но никогда не умирают, И в песнях, и в стихах своих живут. А может быть, сегодня или завтра Уйду и я таинственным гонцом Туда, куда ушёл, ушёл от нас внезапно Поэт и композитор Виктор Цой. Тальков Игор

View Poll: гопники