Tenefüsler.. Tenefüsler.. Ah o yalnızlık dolu boşluklar.. (dolu başluk?!) Yanıma kitap almayı da unutunca, bana işkence oldu o arkaya bakmadan kaçılası dakikalar. (edebiyatizasyona gel) En sevdiğim arkadaş... Çoğunluk psikolojisi DNA'mda yok. Onlar gibi olamıyorum. Godum bozuk! Düzeltemem ya. Ben böyleyim deyip yoluma devam edesim var. Melankoloji yapmayı hiç istemiyorum. Hele ki havalar ısınmışkene

Dönem ödevimin konusu bu sevgili arkadaş, ve ben akıllısı bu ödevi son dakikaya bıraktığım için kendimi huzurunda tekmelemek istiyorum. Bir daha geometriden dönem ödevi alan ne olsun.. *kafasını vurur duvarlara*

Öğle arasında başımı koluma yaslamış depresif bir halde sıramda uykumla ve sorunlarımla boğuşurken bir an düşünce akışımın odağını kaybedip aydınlanma anlarımdan birini yaşadım. Kafamda bir ampul yanmıştı...iyi tanıyorum, olay bu. Aaah ah. Kaybettim arkadaşımı ve özlüyorum. Tüm olumsuzluklarıyla devam edebilmesini isterdim arkadaşlığımızın ama olmuyor. Yapamıyorum. Daha güzel haberlerle görüşmek üzere..

  11 Nisan. Seviyorum bu günü ben. Rakamlar güzel bir kere: 11.04. Dahası, çok sevdiğim bir arkadaşımın doğum günü. Çiçekler, kuşlar.. Denizli'de hava bir sıcak, bir güzel.. Annem bir mercimek köftesi yapmış ki yeme de yanında yat. Dünyada aşık olabileceğim erkeklerin bulunduğunu bilmek de güzel.

Bazen kendime ait olmayan duyguları hissediyormuşum hissine kapılıyorum. Okuldan çıkıyorum, eve geliyorum. Çok yorgunum ve salonda, kanepede, televizyon seyrederken uyuyakalıyorum. Uyandığımda farklı... çikolata yiyince geçiyorlar. (En azından bir süreliğine) Gelip geçici hisler hayatımı karıştırmaya çalışırken ben, bu arapsaçının içinde yaşamaya çalışıyorum.. Allah tırtlatmasın, dileğiyle..